Afscheidstekst Julia Boen uitvaart 10/01/2022

10-01-2022 17:18

Dag Julia,

Als bestuur van de bedevaart van onze lieve vrouw van Scherpenheuvel Niel, moeten we vandaag afscheid van je nemen.  Eigenlijk weten we niet zo goed hoe we dat best doen.  Je bent immers voor ons en de bedevaarders méér dan zomaar Julia, je bent onze moeder van de bedevaart. 

Moeder van de bedevaart : ik denk dat deze woorden perfect vertellen wat jij voor ons betekent.

Een aantal jaren geleden vroeg men me in Scherpenheuvel om tijjdens een vergadering voor bedevaarten, te vertellen hoe het bestuur van Niel erin slaagde om jongen mensen op te nemen in hun werking.  Ik heb daar toen goed over nagedacht.  Wat maakte nu dat toen, mensen op reeds gevorderde leeftijd : Jef Verheyden, Fons Demont, jij, …, erin slaagden om jongeren actief deel te laten nemen aan bestuurstaken.  Ik kon maar 1 antwoord bedenken : vertrouwen.  Vertrouwen in jonge mensen en geloof dat zij in de toekomst verder zetten wat jullie reeds vóór hen opbouwden.

Ik kan alleen maar vertellen hoe ik dat ervaren en geobserveerd heb, door de jaren heen.  Wie was je immers in onze groep ? Julia, het dametje links vooraan in de bedevaartgroep, net achter de beeldjes.  Devoot en met een oprecht vertrouwen en geloof in Onze Lieve Vrouw, stapte je mee op naar Scherpenheuvel. Altijd in voor een grapje, maar ook streng voor wie niet in de pas liep of de bedevaart als een plezierreisje zag, begripvol voor wie het moeilijk had.
Je zocht een naar een oplossing om jongeren toch te laten deelnemen aan de bedevaart, maar hen niet aan hun lot over te laten op zaterdag.  Er kwamen nieuwe afspraken en onder andere Alex, legde mee de basis voor een succesvolle jongeren werking die jaren van het Pinksterweekend een zinvol moment maakten voor jonge mensen.
Maar toen een reden om mee te gaan : coupe fraise met aardbeien eten, was. Dat was precies toch een brug te ver.  Tot je vernam wat er achter deze reden zat : samen op weg gaan, onderweg steun en toeverlaat voor elkaar kunnen zij, na het delen-praten-denken over geloof : samen een ijsje eten om die samenhorigheid met elkaar en ook ons Lieve Vrouwke te bevestigen. Het was eigenlijk net hetzelfde als wat jullie ‘ouderen’ deden na de kruisweg en de rozenkrans, samen iets gaan drinken in de Leeuw of de Ram.
Toen wist je dat bedevaarten, ook voor jonge mensen, eigenlijk om dezelfde waarden draait als de jouwe.  Je zag dat het goed was en je schonk ons je vertrouwen.  Je gaf alle kansen en toen het langzaam aan wat te veel werd, gaf je je taken geleidelijk aan door.

Het begon met de beeldjes die verhuisden van jouw zolder, naar de mijne, de financiën, het inschrijven aan het tafeltje in je gang, …. Je gaf taken door, maar bleef op je eigen manier zorg dragen voor alles en iedereen.  Die zorg kon je niet doorgeven, dat hoorde bij jou.  Maar je kon het wel voorleven in de hoop dat die dan ook door anderen werd gedragen.

 

En ja, vandaag zorgen andere mensen voor kabassen met handdoeken en lege doosje, bij activiteiten in de VAK, Vandaag signaleren andere mensen dat parochianen of bedevaarders ziek zijn een bezoekje van ons beeldje wel waarderen.  Als we vandaag wel op voetbedevaart mogen gaan, wandelt iemand van vooraan naar achter in de groep met een plastiek zakje en de vraag of iemand nog een liedjesboekje wil.

  Julia je zag dat we het deden en was daar best tevreden mee.

Ik herinner me je laatste bedevaart als gisteren.  Je had iets beloofd aan iemand, en wilde zo graag die belofte nakomen.  Maar ons tempo ligt vaak wat hoog als we stappen.  Je kende de afspraken heel goed : niemand gaat voorop, niemand blijft achter. Maar de hele groep stond respectvol toe dat er voor jou toen een uitzondering gemaakt werd.  De dankbaarheid die je toen uitstraalde, is vandaag nog steeds voelbaar.

Julia, met jou nemen afscheid van een generatie mensen die de bedevaart ‘groot’ hebben gemaakt en ze een bijzondere plek in het parochieleven heeft gegeven.  Dank je wel om ons een basis te geven waarop wij mochten verder bouwen.  Dank je wel voor het vertrouwen dat je ons gaf om jouw ‘kindje’ de bedevaart, verder te mogen laten groeien in moderne tijden, dank je wel omdat je zo warm je trots over ons werk toonde.

Wij kunnen alleen proberen om dit , naar jouw voorbeeld zo goed mogelijk verder te zetten.

Julia, dank je wel om Julia te zijn, onze moeder van de bedevaart.

 

—————

Terug